De taal van dingen in huis Peter Neville herkent Scarpetta de onmiskenbare tekenen

herkent Scarpetta de onmiskenbare tekenen

De vrouw die met haar goudvissen in een plastic opbergbox in de tram kriskras door de stad gaat om te laten checken waarom ze zo ‘raar’ zwemmen

Is de ziel terug van weggeweest

Soms betrof het eenvoudige kantoorbanen bij vaak verschrikkelijke organisaties

De taal van dingen in huis Peter Neville herkent Scarpetta de onmiskenbare tekenenDe nieuwe verhalen van Lydia Davis zijn soms letterlijk oneliners. Zoals 'Bloomington', dat in zijn geheel luidt: 'Nu ik hier een tijdje ben, kan ik met een gerust hart zeggen dat ik hier nooit eerder ben geweest.' Ook kan het verhaal een nauwgezette observatie zijn, of een klaagbrief; het kan ontleend zijn aan de correspondentie van Flaubert, of zijn inspiratie vinden in een droom. Wat niet varieert in 'De taal van dingen in huis' is de kracht van